Fałsz.

Prawdą jest, że w większości populacji ciśnienie tętnicze wykazuje tendencje do wzrostu wraz z wiekiem, co przyczynia się do zwiększenia zapadalności na nadciśnienie tętnicze i częstości jego występowania wśród osób w podeszłym wieku. Ten wzrost ciśnienia polega najczęściej na wzroście ciśnienia skurczowego (często zwanego przez chorych „górnym”), podczas gdy ciśnienie rozkurczowe (zwane „dolnym”) wykazuje tendencję spadkową lub pozostaje na tym samym poziomie. Zależność pomiędzy wiekiem a ciśnieniem tętniczym wykazano w wielu badaniach epidemiologicznych. Wśród mężczyzn w wieku 40-50 lat wynosi około 25%, podczas gdy w grupie wiekowej powyżej 60 lat przekracza znacznie 50%. Mimo, iż nadciśnienie jest bardzo częste u osób w podeszłym wieku, należy je traktować jako stan patologiczny. Wykazano jednoznacznie, że wzrost ciśnienia tętniczego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem udaru mózgu, choroby wieńcowej, niewydolności serca i schyłkowej niewydolności nerek. Co więcej, leczenie izolowanego nadciśnienia skurczowego (czyli takiego, gdzie wartości ciśnienia skurczowego przekraczają normę, a rozkurczowego są prawidłowe), które stanowi najczęstszy typ nadciśnienia w podeszłym wieku, powoduje znaczne zmniejszenie częstości występowania tych powikłań.