Fałsz

W większości badań epidemiologicznych stwierdzono, że zwiększona aktywność fizyczna wiąże się z niższym ciśnieniem tętniczym. Prawdą jest, że w trakcie wysiłku fizycznego ciśnienie rośnie, ale po odpoczynku stwierdzamy znacznie niższe jego wartości niż przed podjęciem aktywności fizycznej. Ważny jest także rodzaj wysiłku fizycznego. Stwierdzono mniejszą zapadalność na nadciśnienie wśród wyczynowych sportowców uprawiających sporty wytrzymałościowe lub o charakterze mieszanym w porównaniu ze sportowcami uprawiającymi sporty siłowe zawierające komponentę izometryczną.. Należy więc zalecać sporty wytrzymałościowe i aerobowe w celu obniżania ciśnienia. Każde aerobowe (dynamiczne) ćwiczenie fizyczne jest prawie zawsze związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego. Po wykonywaniu ćwiczeń aerobowych przez 30 minut, przy zużyciu tlenu odpowiadającemu 50% maksymalnego, ciśnienie tętnicze pozostaje niższe przez kolejne 24 godziny. Stopień obniżenia ciśnienia jest jeszcze większy, jeżeli zużycie tlenu jest równe 75% maksymalnego. W dłuższej obserwacji wykonywanie regularnych ćwiczeń fizycznych wiązało się nie tylko z obniżeniem wartości ciśnienia, ale także ze zmniejszeniem częstości udarów mózgowych. Aerobowe ćwiczenia fizyczne wpływają na obniżenie ciśnienia tętniczego poprzez liczne mechanizmy, między innymi przez: korzystny wpływ na rozkurcz naczyń, zmniejszenie aktywności układu współczulnego, zwiększenie wrażliwości tkanek na insulinę, zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej. Bez wątpienia zwiększona aktywność fizyczna związana bądź z wykonywanymi codziennie czynnościami, bądź wynikająca z zaplanowanych ćwiczeń fizycznych, jest związana z obniżaniem ciśnienia tętniczego oraz zapobiega jego rozwojowi.