Do leczenia nadciśnienia tętniczego stosowane są liczne leki zwane lekami hipotensyjnymi. Różnią się one mechanizmami, w jakich obniżają ciśnienie, dodatkowymi korzystnymi działaniami, objawami ubocznym czy sposobem dawkowania. Dlatego każdy ze stosowanych u danego chorego leków powinien być dobrany indywidualnie. Oznacza to, że oprócz pożądanego obniżenia ciśnienia tętniczego, lek musi być dobrze przez chorego tolerowany, odznaczać się brakiem uciążliwych objawów ubocznych i być wygodny w dawkowaniu. Wiele leków może powodować zaburzenia koncentracji, uczucie zmęczenia, zaburzenia snu, spadek wydolności fizycznej i pogorszenie sprawności intelektualnej. Stąd konieczność odpowiedniego doboru leków na przykład u osób prowadzących pojazdy lub wykonujących prace wymagające koncentracji. Opisane w ulotkach dołączonych do leków działania uboczne występują zazwyczaj rzadko. Lekarz wypisując lek powinien poinformować chorego o potencjalnych działaniach niepożądanych. Pacjent nie powinien natomiast w przypadku ich wystąpienia samodzielnie odstawiać leku tylko skontaktować się z lekarzem. Za istotny uważa się sposób dawkowania leku. Najlepiej, kiedy schemat podawania leku jest prosty, np. stosowanie jednej tabletki leku raz dziennie. Ważne jest przy tym, aby tak dawkowany lek zapewniał właściwą kontrolę ciśnienia tętniczego przez całą dobę. U znaczącej większości chorych do odpowiedniej kontroli ciśnienia konieczne jest stosowanie dwóch lub większej ilości leków - politerapia. Wielu pacjentów martwi się, że musi przyjmować kilka leków hipotensyjnych dziennie. Niestety najpewniej tylko taka ilość pozwala na odpowiednią kontrolę ciśnienia. Obecnie pojawiły się nowoczesne leki, które w jednej tabletce zawierają dwa preparaty hipotensyjne. Dzięki nim łatwiej kontrolować ciśnienie i zapomnieć o ilości branych leków.
Należy bezwzględnie pamiętać, że leki hipotensyjne przyjmuje się zazwyczaj przez całe życie. Gdy podczas przyjmowania leków ciśnienie obniży się, nie oznacza to, że będzie tak również po odstawieniu leków.