Podwyższone wartości ciśnienia tętniczego spotyka się znacznie częściej wieku starszym niż w pozostałych grupach wiekowych. Nie oznacza to jednak, że każda starsza osoba musi chorować na nadciśnienie tętnicze. Wykazano, że leczenie nadciśnienia u starszych chorych przyczynia się do znacznego zmniejszenia ryzyka wystąpienia udaru mózgowego czy zawału serca. Leczenie nadciśnienia u osób starszych powinno być ostrożne, gdyż szybkie obniżenie ciśnienia tętniczego może spowodować nadmierny spadek przepływu krwi i niedokrwienie serca, mózgu lub kończyn dolnych. Stąd powinny być zalecane leki łagodnie działające i w mniejszych dawkach. Najczęstszą postacią nadciśnienia tętniczego spotykaną u osób starszych jest tzw. izolowane skurczowe nadciśnienie tętnicze. Ta postać nadciśnienia tętniczego charakteryzuje się przekraczającymi 140 mm Hg wartościami ciśnienia skurczowego i prawidłowymi wartościami ciśnienia rozkurczowego. Wzrost ciśnienia skurczowego łączy się u osób starszych z większą sztywnością aorty i innych dużych naczyń. Nieleczone nadciśnienie skurczowe prowadzi do rozwoju powikłań narządowych i częstszego występowania zawałów serca oraz udarów mózgu. Systematyczne przyjmowanie leków obniżających ciśnienie wybitnie zmniejsza ryzyko powikłań.