Jeżeli kilkukrotne pomiary ciśnienia tętniczego w pewnym okresie czasu przekraczają wartość 140/90 mm Hg to upoważnia to do rozpoznania nadciśnienia tętniczego. Istnieją również określone sytuacje, w których za nieprawidłowe uznaje się ciśnienie wyższe od 130/80 mm Hg. Dotyczy to tych osób które są bardzo zagrożone wystąpieniem chorób układu sercowo-naczyniowego lub już są nimi dotknięte, przebyły na przykład zawał serca, udar mózgu albo rozpoznawana jest u nich cukrzyca. Nadciśnienia nie można rozpoznać na podstawie jednorazowego pomiaru. Dopiero wartości ciśnienia uzyskane w trakcie kilku pomiarów świadczą o tym, że ciśnienie jest nieprawidłowe. Niekiedy nadciśnienie tętnicze rozpoznaje się na podstawie małej liczby pomiarów. Ma to miejsce wtedy, kiedy u danej osoby obecne są powikłania spowodowane nadciśnieniem tętniczym.

Bywa, że podwyższona jest tylko jedna wartość ciśnienia, a druga pozostaje prawidłowa. Taka sytuacja również upoważnia do rozpoznania nadciśnienia. W przypadku podwyższenia ciśnienia skurczowego do wartości powyżej 140 mm Hg, przy prawidłowym tzn. niższym niż 90 mm Hg ciśnieniu rozkurczowym, rozpoznawane jest tzw. izolowane skurczowe nadciśnienie tętnicze. Ma to często miejsce u osób w starszych.



Dotychczasowa granica służąca do rozpoznania nadciśnienia tętniczego, czyli wartość 140/90 mm Hg została ustalona w oparciu o obserwacje kliniczne. Wiele badań wskazuje, że u osób z ciśnieniem tętniczym równym lub wyższym od 140/90 mm Hg częściej niż u innych dochodzi do uszkodzenia serca, nerek oraz mózgu i do rozwoju miażdżycy.

O nadciśnieniu tętniczym mówimy, gdy średnia z kilku pomiarów przekracza 140/90 mmHg.